தமிழ்நாட்டின் பொதுப் போக்குவரத்து அமைப்பில் அரசுப் பேருந்துகள் முக்கியமான பங்கு வகிக்கின்றன. நகரங்கள் மட்டுமின்றி கிராமங்கள், சிறு நகரங்கள், மாவட்டத் தலைமையிடங்கள் எனப் பல்வேறு பகுதிகளை இணைக்கும் முக்கிய போக்குவரத்து வசதியாக அரசுப் பேருந்துகள் செயல்பட்டு வருகின்றன.
ஆனால் பேருந்தில் பயணம் செய்வதற்கான வசதி என்பது பேருந்து இயக்கப்படுவதோடு முடிவதில்லை. பயணிகள் பாதுகாப்பாகவும் எளிதாகவும் பேருந்தில் ஏறி, இறங்கி, அமர்ந்து பயணம் செய்ய முடிவதும் பொதுப் போக்குவரத்தின் முக்கியமான தரமாகும்.
தற்போது சமூக வலைதளங்களில் பகிரப்படும் புகைப்படங்கள் மற்றும் பயணிகளின் அனுபவங்களில், சில அரசுப் பேருந்துகளில் படிக்கட்டுகள் உயரமாக இருப்பதால் முதியோர், உடல் இயக்கத்தில் சிரமம் உள்ளவர்கள், கர்ப்பிணிகள், சிறு குழந்தைகளுடன் பயணம் செய்யும் பெண்கள் மற்றும் மாற்றுத்திறனாளிகள் பேருந்தில் ஏறுவதற்கே சிரமப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஒரு சாதாரண பயணிக்கு சில நொடிகளில் கடக்கக்கூடிய படிக்கட்டு, உடல் இயக்கம் குறைந்த ஒருவருக்கு பாதுகாப்பு தொடர்பான பெரிய சவாலாக மாறக்கூடும்.
உயரமான படிக்கட்டு ஏன் பிரச்சினையாகிறது?
பேருந்தின் தரை உயரம், சாலையின் உயரம், பேருந்து நிற்கும் இடம் போன்ற காரணிகளால் பேருந்துக்கும் சாலைக்கும் இடையில் கணிசமான உயர வித்தியாசம் ஏற்படலாம்.
அதன் காரணமாக முதல் படி உயரமாக இருந்தால், வயதானவர்கள் கால்களை உயர்த்தி ஏற வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. சமநிலை குறைந்தவர்கள் தடுமாறுவதற்கும் வாய்ப்பு உள்ளது.
குறிப்பாக கையில் பைகள் வைத்திருக்கும் பயணிகள், குழந்தைகளைத் தூக்கிச் செல்லும் பெற்றோர், மூட்டு இயக்கத்தில் சிரமம் உள்ளவர்கள் மற்றும் நடப்பதில் சிரமம் உள்ளவர்கள் கூடுதல் கவனத்துடன் ஏற வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
மழைக்காலங்களில் படிக்கட்டுகள் ஈரமாக இருக்கும்போது இந்தச் சிரமம் மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும். பேருந்து நிறுத்தப்படும் இடம் சமமாக இல்லாதபட்சத்தில் பயணிகள் எதிர்கொள்ளும் சவாலும் அதிகரிக்கும்.
இதனால், “பேருந்து உள்ளது; ஆனால் அதில் ஏறுவது எவ்வளவு எளிது?” என்ற கேள்வியும் பொதுப் போக்குவரத்து தரத்தை மதிப்பிடும்போது முக்கியமாகிறது.
மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு அணுகல்தன்மை மிக முக்கியம்
மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான பொதுப் போக்குவரத்து வசதி என்பது வெறும் கட்டணச் சலுகையை வழங்குவதால் மட்டும் நிறைவு பெறாது.
பேருந்து நிறுத்தத்தில் இருந்து பேருந்துக்குள் செல்லும் முழு பயணமும் அவர்களுக்கு அணுகக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். ஏறுதல், இறங்குதல், இருக்கை அணுகுதல் உள்ளிட்ட ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பாதுகாப்பான வசதிகள் இருக்க வேண்டும்.
தமிழ்நாடு அரசின் மாற்றுத்திறனாளிகள் நலத்துறை, அரசு போக்குவரத்துக் கழக பேருந்துகளில் மாற்றுத்திறனாளிகள் பயணம் செய்வதற்கான பல்வேறு சலுகைகள் மற்றும் வசதிகளைப் பற்றிய தகவல்களை வெளியிட்டுள்ளது. அரசு பேருந்துகளில் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான பயணச் சலுகைகளும் நடைமுறையில் உள்ளன.
ஆனால் சலுகை கிடைப்பது ஒரு பக்கம்; அந்தப் பயணத்தை நடைமுறையில் எளிதாக மேற்கொள்ள முடிவது இன்னொரு பக்கம்.
ஏற்கெனவே நடைமுறையில் உள்ள அணுகல்தன்மை நடவடிக்கைகள்
மாற்றுத்திறனாளிகள் அரசுப் பேருந்துகளில் பயணம் செய்யும்போது அவர்களுக்கு தேவையான உதவிகளை வழங்க வேண்டும் என்பதற்கான நடைமுறைகள் தொடர்பாக தமிழ்நாடு போக்குவரத்துத் துறை நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது.
2024-ல் வெளியான Standard Operating Procedure (SOP)-ல், மாற்றுத்திறனாளிகள் பேருந்தில் ஏறி இறங்கும்போது தேவையான உதவியை வழங்குதல், அவர்களை மரியாதையுடன் நடத்துதல், மாற்றுத்திறனாளிகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட இருக்கைகளை உறுதி செய்தல் உள்ளிட்ட அம்சங்கள் இடம்பெற்றிருந்தன. மேலும் பயணிகளிடமிருந்து கருத்துகளைப் பெற்று அதன்படி ஓட்டுநர் மற்றும் நடத்துநர்களுக்கு பயிற்சி வழங்கும் நடைமுறையும் குறிப்பிடப்பட்டது.
இதன் மூலம் அரசு தரப்பில் அணுகல்தன்மை குறித்த கவனம் இருப்பது தெளிவாகிறது.
ஆனால், பேருந்தின் வடிவமைப்பே பயணிக்கு சிரமமாக இருந்தால், ஓட்டுநர் மற்றும் நடத்துநரின் உதவி மட்டும் போதுமா? என்ற கேள்வி எழுகிறது.
பேருந்து வடிவமைப்பும் முக்கியம்
மாற்றுத்திறனாளிகள் மற்றும் குறைந்த இயக்கத்திறன் கொண்ட பயணிகளுக்கான பேருந்து வடிவமைப்பில் படிக்கட்டு உயரம், கைப்பிடிகள், சக்கர நாற்காலி அணுகல், ramp, lift போன்ற அம்சங்கள் முக்கியமானவை.
மத்திய அரசின் பேருந்து தொழில்நுட்ப தரநிலைகளிலும் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான wheelchair boarding devices, ramp, lift மற்றும் reduced mobility கொண்ட பயணிகளுக்கான வசதிகள் போன்றவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
தமிழ்நாட்டில் அரசு பேருந்துகளுக்கான தொழில்நுட்ப விவரக்குறிப்புகளிலும், பேருந்து வடிவமைப்பில் மாற்றுத்திறனாளிகள் மற்றும் முதியோருக்கான barrier-free அணுகல்தன்மை வழிகாட்டுதல்கள் உள்ளிட்ட தரநிலைகளைப் பின்பற்ற வேண்டிய அம்சங்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
இதனால், புதிய பேருந்துகளை வாங்கும்போதும், பழைய பேருந்துகளை மாற்றும்போதும் “பயணிகள் எளிதாக ஏறி இறங்க முடியுமா?” என்பதும் முக்கியமான வடிவமைப்பு அளவுகோலாக இருக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.
நீதிமன்றமும் அணுகல்தன்மையை வலியுறுத்தியுள்ளது
மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான பொதுப் போக்குவரத்து அணுகல்தன்மை தொடர்பான விவகாரம் நீதிமன்றங்களிலும் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
தமிழ்நாடு தொடர்பான ஒரு வழக்கில், மாற்றுத்திறனாளிகள் அரசுப் போக்குவரத்து பேருந்துகளை எளிதாகவும் அதிகபட்ச அணுகலுடனும் பயன்படுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகள் மற்றும் Rights of Persons with Disabilities Act, 2016-ன் accessibility மற்றும் access to transport தொடர்பான பிரிவுகளை நீதிமன்றம் கவனத்தில் எடுத்துள்ளது.
இதன் மூலம் பொதுப் போக்குவரத்தில் அணுகல்தன்மை என்பது ஒரு வசதி மட்டுமல்ல; சம வாய்ப்பு மற்றும் உரிமை தொடர்பான கேள்வியாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.
பழைய பேருந்துகளுக்கும் தீர்வு தேவை
தமிழ்நாட்டில் பல ஆண்டுகளாக இயக்கப்பட்டு வரும் பேருந்துகளில் அனைத்தையும் ஒரே மாதிரியான வடிவமைப்பாக மாற்றுவது உடனடியாக சாத்தியமில்லாமல் இருக்கலாம்.
ஆனால் படிப்படியாக செய்யக்கூடிய சில நடவடிக்கைகள் உள்ளன.
- படிக்கட்டுகளின் பாதுகாப்பை தொடர்ந்து ஆய்வு செய்தல்.
- முதல் படியின் உயரம் மற்றும் படிக்கட்டு அமைப்பை தொழில்நுட்ப ரீதியாக பரிசோதித்தல்.
- தேவையான இடங்களில் கூடுதல் கைப்பிடிகள் அமைத்தல்.
- படிக்கட்டுகளில் வழுக்காத மேற்பரப்பை உறுதி செய்தல்.
- இரவு நேரப் பயணங்களுக்கு போதுமான படிக்கட்டு விளக்குகளை பராமரித்தல்.
- மாற்றுத்திறனாளிகள் மற்றும் முதியோர் ஏறும் போது பேருந்தை சரியான இடத்தில் நிறுத்துதல்.
- புதிய பேருந்துகளில் low-floor அல்லது accessibility-friendly வடிவமைப்புகளை அதிகரித்தல்.
- தேவையான வழித்தடங்களில் ramp அல்லது lift போன்ற வசதிகளை ஏற்படுத்துதல்.
இவை அனைத்தும் பயணிகளின் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தக்கூடிய நடவடிக்கைகளாக அமையும்.
பொதுமக்களை இது எப்படி பாதிக்கிறது?
பொதுப் போக்குவரத்து என்பது தனிப்பட்ட வாகனம் இல்லாத மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையுடன் நேரடியாக இணைந்துள்ளது.
மருத்துவமனைக்குச் செல்லும் முதியவர், பள்ளிக்குச் செல்லும் மாணவர், வேலைக்குச் செல்லும் தொழிலாளர், சந்தைக்குச் செல்லும் பெண், கல்லூரி மாணவர் என பல தரப்பினரும் பேருந்துகளை நம்பியுள்ளனர்.
ஒருவர் பேருந்தில் ஏறுவதற்கே அச்சப்படத் தொடங்கினால், பொதுப் போக்குவரத்தின் பயன்பாடு பாதிக்கப்படும்.
மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு இது இன்னும் தீவிரமான பிரச்சினையாகும். பயணம் செய்வதற்கான உரிமை இருந்தாலும், வாகனத்தை அணுக முடியாத நிலை ஏற்பட்டால் அந்த உரிமை முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்பட முடியாது.
எனவே பயணக் கட்டணச் சலுகை + ஒதுக்கப்பட்ட இருக்கை + பயண உதவி ஆகியவற்றுடன் சேர்த்து, உடல் ரீதியாக பேருந்தை அணுகும் வசதியும் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.
What Readers Should Know
பேருந்தின் படிக்கட்டு புகைப்படத்தை மட்டும் வைத்து குறிப்பிட்ட பேருந்து விதிமுறையை மீறுகிறது என்று முடிவு செய்ய முடியாது. ஒரு பேருந்தின் படிக்கட்டு உயரத்தை அதிகாரப்பூர்வமாக அளந்து, அந்த வாகனத்துக்குப் பொருந்தும் தொழில்நுட்ப விதிமுறைகளுடன் ஒப்பிட்ட பிறகே விதிமீறல் குறித்து உறுதியாகக் கூற முடியும்.
அதே நேரத்தில், ஒரு பயணிக்கு படிக்கட்டு உயரமாகத் தோன்றுவது என்பது கவனிக்க வேண்டிய பொதுப் பாதுகாப்பு பிரச்சினை.
பயணிகள் பேருந்தில் ஏறும்போது சிரமம் ஏற்பட்டால், குறிப்பாக முதியோர் அல்லது மாற்றுத்திறனாளிகள் தொடர்பான பிரச்சினையாக இருந்தால், சம்பந்தப்பட்ட போக்குவரத்துக் கழகத்திடம் புகார் அளிக்கலாம். பிரச்சினை தொடர்ச்சியாக இருந்தால் சம்பந்தப்பட்ட வழித்தடம், பேருந்து எண், நேரம் போன்ற விவரங்களை பதிவு செய்து புகார் செய்வது நடவடிக்கை எடுக்க உதவும்.
நிபுணர் பார்வை
பொதுப் போக்குவரத்தில் அணுகல்தன்மையைப் பார்க்கும்போது ஒரு முக்கியமான மாற்றம் தேவைப்படுகிறது.
“மாற்றுத்திறனாளிகளுக்காக தனி வசதி இருக்கிறதா?” என்ற கேள்வியுடன் மட்டும் நிற்காமல், “பேருந்தின் ஒவ்வொரு பகுதியும் குறைந்த இயக்கத்திறன் கொண்ட பயணிகளால் பாதுகாப்பாகப் பயன்படுத்த முடியுமா?” என்பதையும் மதிப்பிட வேண்டும்.
அதாவது, பேருந்து வடிவமைப்பு முதல் ஓட்டுநர் பயிற்சி வரை முழுமையான அணுகல்தன்மை அணுகுமுறை தேவைப்படுகிறது.
தமிழ்நாடு போக்குவரத்துத் துறை ஏற்கெனவே மாற்றுத்திறனாளிகள் தொடர்பான SOP மற்றும் பயிற்சி நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்து வருவதால், அடுத்த கட்டமாக பயணிகளின் உண்மையான அனுபவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு பேருந்து வடிவமைப்பிலும் தேவையான மாற்றங்களை தொடர்ந்து மேற்கொள்வது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
Kingdom Network Analysis
அரசுப் பேருந்துகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பது மட்டுமே பொதுப் போக்குவரத்தை மேம்படுத்தும் முழுமையான தீர்வாக இருக்க முடியாது.
“பேருந்து கிடைக்கிறதா?” என்பதுடன் “அதில் பாதுகாப்பாக ஏற முடியுமா?” என்பதும் கேட்கப்பட வேண்டும்.
குறிப்பாக முதியோர் மற்றும் மாற்றுத்திறனாளிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வரும் சூழலில், அணுகல்தன்மை என்பது எதிர்கால பொதுப் போக்குவரத்து திட்டமிடலில் முக்கிய இடம் பெற வேண்டும்.
புதிய பேருந்துகள் வாங்கப்படும்போது குறைந்த இயக்கத்திறன் கொண்ட பயணிகளின் தேவைகள் கட்டாய வடிவமைப்பு அளவுகோலாக இருக்க வேண்டும். அதேபோல், ஏற்கெனவே இயங்கும் பேருந்துகளில் பாதுகாப்பான படிக்கட்டு, உறுதியான கைப்பிடி, வழுக்காத படிகள், போதிய விளக்குகள் போன்ற அடிப்படை வசதிகள் முறையாகப் பராமரிக்கப்பட வேண்டும்.
மேலும், பயணிகளிடமிருந்து பெறப்படும் புகார்கள் வெறும் புகார்களாக முடிவடையாமல், பேருந்து வடிவமைப்பு மற்றும் சேவைத் தரத்தை மேம்படுத்தும் தரவுகளாக பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.
தமிழ்நாடு ஏற்கெனவே மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான பயணச் சலுகை மற்றும் அணுகல்தன்மை தொடர்பான பல்வேறு நடவடிக்கைகளை கொண்டுள்ளது. அடுத்த கட்ட முன்னேற்றம் என்பது அந்தக் கொள்கைகள் சாலையில் இயங்கும் ஒவ்வொரு பேருந்திலும் பயணியின் அனுபவமாக மாறுகிறதா என்பதை உறுதி செய்வதாக இருக்க வேண்டும்.
முடிவுரை
அரசுப் பேருந்து என்பது ஒரு வாகனம் மட்டுமல்ல; லட்சக்கணக்கான மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை இணைக்கும் பொதுச் சேவை.
அந்த சேவை அனைவருக்கும் சமமாகப் பயன்பட வேண்டுமெனில், பேருந்தில் இருக்கை கிடைப்பது மட்டுமல்லாமல், பேருந்துக்குள் நுழைவதே எளிதாக இருக்க வேண்டும்.
உயரமான படிக்கட்டுகள் குறித்து எழும் பயணிகளின் கவலைகள், முதியோர் மற்றும் மாற்றுத்திறனாளிகளின் அனுபவங்கள் ஆகியவை போக்குவரத்துத் துறையால் தொடர்ந்து கவனிக்கப்பட வேண்டியவை.
புதிய பேருந்துகள் வரும்போதெல்லாம் “எத்தனை பேருந்துகள் வந்தன?” என்பதுடன், “எத்தனை பேருக்கு அவை எளிதாக அணுகக்கூடியதாக உள்ளன?” என்பதையும் அளவிடும் காலம் இது.
செய்தி தொகுப்பாளர்
சமூக ஆர்வலர் : ராஜா
